krómming

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

krómming v /kr̥ʊ̀mɪŋ/

1. 'n aafwieking van 'n rechte lien of 'n egalig vlaak

Aafbraeking

• króm-ming

Variaasje

• krumming

Aafleijinge

• häörevleeskrómming

Samestèlling

• króm- + -ing

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	krómming		krómminge	krómmingen
	IPA	/kr̥ʊ̀mɪŋ/		/kr̥ʊ̀mɪŋe/	/kr̥ʊ̀mɪŋen/
dim.	sjrif	krummingske	krummingsken	krummingskes
	IPA	/kr̥ø̀mɪ̽ŋ̊skʲe/	/kr̥ø̀mɪ̽ŋ̊skʲen/	/kr̥ø̀mɪ̽ŋ̊skʲes/	/kr̥ø̀mɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: krumming
• Frans: courbure v
• Ingels: curvature
• Nederlandjs: kromming g
• Pruus: Krümmung v
• Spaans: curvatura^(es:) v
• Zweeds: krökning g