Naar inhoud springen

kragkel

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kragkel m /kr̥agəl/

  1. emes dae krachteloos is
Aafbraeking
  • kragk-el
Synoniem
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kragkel kragkelekragkelen
IPA /kr̥agəl/ /kr̥agə̽lə//kr̥agə̽lən/
dim. sjrif kregkelkekregkelken kregkelkes
IPA /kr̥ægʲe̽l̥kʲe//kr̥ægʲe̽l̥kʲen/ /kr̥ægʲe̽l̥kʲes//kr̥ægʲe̽l̥kʲez/
dat. sjrif kragkel kragkelekragkelen
IPA /kr̥agəl/ /kr̥agə̽lə//kr̥agə̽lən/