Naar inhoud springen

krakke

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

krakke /kr̥akə/

  1. (ergatief) mit 'ne krakendj klank doorbraeke
  2. (euvergenkelik) daoveur zeen det get mit 'ne krakendje klank doorbrik
Aafbraeking
  • krak-ke
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif krak kraks krak krakke krakken krak krakke krakken krakkendj
IPA /kr̥ak//kr̥ag/ /kr̥aks/ /kr̥agz/ /kr̥ak//kr̥ag/ /kr̥akə/ /kr̥akən/ /kr̥ak//kr̥ag/ /kr̥akə/ /kr̥akən/ /kr̥akəɲɟ/
vergangen tied sjrif krakdje krakdjen krakdjes krakdje krakdjen krakdje krakdjen krakdje krakdjen krakdje krakdjen gekrak
IPA /kr̥agɟə/ /kr̥agɟən/ /kr̥agɟəs/ /kr̥agɟəz/ /kr̥agɟə/ /kr̥agɟən/ /kr̥agɟə/ /kr̥agɟən/ /kr̥agɟə/ /kr̥agɟən/ /kr̥agɟə/ /kr̥agɟən/ /ɣə'kr̥ak//ɣə'kr̥ag/
gebi-jjendje wies sjrif krak! krakke-v'r kraktj!
krak!
IPA /kr̥ak//kr̥ag/ /kr̥akəvər/ /kr̥akc/
/kr̥ak/
/kr̥agɟ/
/kr̥ag/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif krakke krakken gekrak ó krakke krakken krakkentaere krakkentaeren gekrakke gekrakken
IPA /kr̥akə/ /kr̥akən/ /ɣə'kr̥ak//ɣə'kr̥ag/ /kr̥akə/ /kr̥akən/ /kr̥akən̥'tɛ̀:re/ /kr̥akən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kr̥akə/ /ɣə'kr̥akən/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

krakke ó /kr̥akə/

  1. (gerundium) gerundium II van krakke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • krak-ke

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif krakkekrakken
IPA /kr̥akə//kr̥akən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif krakkekrakken
IPA /kr̥akə//kr̥akən/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

krakke /kr̥akə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van krakke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van krakke
Aafbraeking
  • krak-ke