Naar inhoud springen

kremme

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

kremme (Nederlands: bevestigen, met krammen bevestigen, wond hechten)

Verveuging

kremp, kremde, gekremp


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kremme /kr̥ǽme/

  1. (euvergenkelik) get vaszitte mit 'ne kramb of mit versjeie krem
Aafbraeking
  • krem-me
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif krem krems kremp kremme kremmen kremtj
kremp
kremme kremmen kremmendj
IPA /kr̥æ̀m/ /kr̥æ̀m̥s/ /kr̥æ̀mz/ /kr̥æ̀m̥p/ /kr̥æ̀mb/ /kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /kr̥æ̀m̥c/
/kr̥æ̀m̥p/
/kr̥æ̀mɟ/
/kr̥æ̀mb/
/kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /kr̥ǽmeɲɟ/
vergangen tied sjrif kremdje kremdjen kremdjes kremdje kremdjen kremdje kremdjen kremdje kremdjen kremdje kremdjen gekremb
gekremp
IPA /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟes/ /kr̥æ̀mɟez/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /ɣə'kr̥æ̀mb/
gebi-jjendje wies sjrif krem! kremme-v'r kremtj!
IPA /kr̥æ̀m/ /kr̥ǽmever/ /kr̥æ̀m̥c/ /kr̥æ̀mɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif kremme kremmen gekrem ó kremme kremmen kremmentaere kremmentaeren gekremme gekremmen
IPA /kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /ɣə'kr̥æ̀m/ /kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /kr̥ǽmen̥'tɛ̀:re/ /kr̥ǽmen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kr̥ǽme/ /ɣə'kr̥ǽmen/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kremme ó /kr̥ǽme/

  1. (gerundium) gerundium II van kremme
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • krem-me

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kremmekremmen
IPA /kr̥ǽme//kr̥ǽmen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif kremmekremmen
IPA /kr̥ǽme//kr̥ǽmen/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kremme /kr̥ǽme/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van kremme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van kremme
Aafbraeking
  • krem-me