Naar inhoud springen

kremme

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

kremme (Nederlands: bevestigen, met krammen bevestigen, wond hechten)

Verveuging

kremp, kremde, gekremp


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kremme /kr̥ǽme/

  1. (euvergenkelik) get vaszitte mit 'ne kramb of mit versjeie krem
Aafbraeking
  • krem-me
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif krem krems kremp kremme kremmen kremtj
↓kremp
kremme kremmen kremmendj
IPA /kr̥æ̀m/ /kr̥æ̀m̥s/ /kr̥æ̀mz/ /kr̥æ̀m̥p/ /kr̥æ̀mb/ /kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /kr̥æ̀m̥c/
/kr̥æ̀m̥p/
/kr̥æ̀mɟ/
/kr̥æ̀mb/
/kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /kr̥ǽmeɲɟ/
vergangen tied sjrif kremdje kremdjen kremdjes kremdje kremdjen kremdje kremdjen kremdje kremdjen kremdje kremdjen gekremb
gekremp
IPA /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟes/ /kr̥æ̀mɟez/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /kr̥æ̀mɟe/ /kr̥æ̀mɟen/ /ɣə'kr̥æ̀mb/
gebi-jjendje wies sjrif krem! kremme-v'r kremtj!
IPA /kr̥æ̀m/ /kr̥ǽmever/ /kr̥æ̀m̥c/ /kr̥æ̀mɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif kremme kremmen gekrem ó kremme kremmen kremmentaere kremmentaeren gekremme gekremmen
IPA /kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /ɣə'kr̥æ̀m/ /kr̥ǽme/ /kr̥ǽmen/ /kr̥ǽmen̥'tɛ̀:re/ /kr̥ǽmen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'kr̥ǽme/ /ɣə'kr̥ǽmen/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kremme ó /kr̥ǽme/

  1. (gerundium) gerundium II van kremme
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • krem-me

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kremmekremmen —
IPA /kr̥ǽme//kr̥ǽmen/ —
dim. sjrif — —
IPA — —
dat. sjrif kremmekremmen —
IPA /kr̥ǽme//kr̥ǽmen/ —

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kremme /kr̥ǽme/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van kremme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van kremme
Aafbraeking
  • krem-me