Naar inhoud springen

krik

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

krik v (Nederlands: krik)

Verbuging

krikke, krikske


'n krik

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

krik v /kr̥ɪkʲ/

  1. e wirktuug veur zwaor apperaten en veurtuger mit op te höffe vanne gróndj
Aafbraeking
  • krik
Aafleijinge

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif krik krikkekrikken
IPA /kr̥ɪkʲ//kr̥ɪgʲ/ /kr̥ɪkʲe//kr̥ɪkʲen/
dim. sjrif krikskekriksken krikskes
IPA /kr̥ɪkskʲe//kr̥ɪkskʲen/ /kr̥ɪkskʲes//kr̥ɪkskʲez/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: krik

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

krik /kr̥ɪkʲ/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van krikke
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van krikke
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van krikke
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van krikke
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van krikke
Aafbraeking
  • krik
Variaasje


Nederlandjs

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

krik g /krɪk/

  1. krik

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
nom.: krikkrikken
dim.: krikjekrikjes