Naar inhoud springen

krintewègk

Van Wiktionary

krintewègk

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

krintewègk m /kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲ/

  1. (aeteswaar) 'ne wègk worin krinte mitgebakke waere
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief krintewèk.

Aafbraeking
  • krin-te-wègk
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • de krinte/reziene mitte windjbuks inne wègk sjete: min krinte/rezienen inne krintewègk doon
    Die krinte zeen mitte windjbuks d'rin gesjaote.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif krintewègk krintewègkekrintewègken
IPA /kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲ/ /kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲe//kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲen/
dim. sjrif krintewègkskekrintewègksken krintewègkskes
IPA /kr̥ɪ́n̥tewe̞g̊skʲe//kr̥ɪ́n̥tewe̞g̊skʲen/ /kr̥ɪ́n̥tewe̞g̊skʲes//kr̥ɪ́n̥tewe̞g̊skʲez/
dat. sjrif krintewègk krintewègkekrintewègken
IPA /kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲ/ /kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲe//kr̥ɪ́n̥tewe̞gʲen/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk