Naar inhoud springen

kuntje

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

kuntje ó (Nederlands: mannetje, vervelend mannetje)

Sinneniem
Verbuging

kuntjes, —


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kuntje /kǿɲ̊ce/

  1. (neet-lemma) vorm innen diminutief van kóntj
Aafbraeking
  • kun-tje