Naar inhoud springen

kwakkel

Van Wiktionary

'n kwakkel

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kwakkel v /kw̥akəl/

  1. (sterk-verajerd) óngebroekelike vorm van ↑kwartel
Raod

Deze vorm huuert me op 't Mofers praktisch nimmieë, meh kump van oearsprónk waal veur in det dialek. Ouchal kump 't van oearsprónk veur in Mofert, allewiel veultj 't neet aan es Mofers, mer es boetedörps. 't Gebroek daovan wuuert aafgeraoje veur 't feit det 't verwarrendj kan zeen veure luuj.

Aafbraeking
  • kwak-kel

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kwakkel kwakkelekwakkelen
IPA /kw̥akəl//kw̥akəl/ /kw̥akə̽lə//kw̥akə̽lən/
dim. sjrif kwekkelkekwekkelken kwekkelkes
IPA /kw̥ækʲe̽l̥kʲe//kw̥ækʲe̽l̥kʲen/ /kw̥ækʲe̽l̥kʲes//kw̥ækʲe̽l̥kʲez/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

kwakkel /kw̥akəl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van kwakkele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van kwakkele
Aafbraeking
  • kwak-kel