Naar inhoud springen

laoteling

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

laoteling m (Nederlands: loteling)

Verbuging

laotelinge, —


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

laoteling m /lɒ́:təlɪ̀ŋ/

  1. 'nen deensplichtige dae mós laote veur vriegestèldj of gekaoze te waere veure milletaeren deens
Aafbraeking
  • lao-te-ling
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif laoteling laotelingelaotelingen
IPA /lɒ́:təlɪ̀ŋ/ /lɒ́:təlɪ́ŋe//lɒ́:təlɪ́ŋen/
dim. sjrif laotelingskelaotelingsken laotelingskes
IPA /lɒ́:təlɪ̀ŋ̊skʲe//lɒ́:təlɪ̀ŋ̊skʲen/ /lɒ́:təlɪ̀ŋ̊skʲes//lɒ́:təlɪ̀ŋ̊skʲez/
dat. sjrif laoteling laotelingelaotelingen
IPA /lɒ́:təlɪ̀ŋ/ /lɒ́:təlɪ́ŋe//lɒ́:təlɪ́ŋen/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk