liðja

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Internasjonalspellingslèmbörgsj

Oetspraok

  • IPA: /ˈlìˑjə/

Wèrkwaordj

liðja

  1. Lieje.
  2. Veroearzake.

Voging

Voging ven g'm wèrkwaorje liðja
noetied dentied aanvogendje noetied aanvogendjen dentied
ich liðj,
liðje
ich leðj ich liðje,
liðjer
ich leðje,
leðjer
du lidds du leðjs du liðje,
liðjer
du leðje,
leðjer
liðð,
lið,
lidd
leðj liðje,
liðjer
leðje,
leðjer
ver liðje,
liðjen
ver leðje,
leðjen
ver liðje,
liðjen
ver leðje,
leðjen
ger lið ger leð ger liðje,
liðjen
ger leðje,
leðjen
si liðje,
liðjen,
liðjenð
si leðje,
leðjen,
leðjenð
si liðje,
liðjen
si leðje,
leðjen
denaaftied bijjingswies deilwäörj
ich leiðj,
leiðji
ver leiðju,
leiðjun
iv. liðj! nd. liðjanð,
liðjenð
du leids ger leið,
lêiðð
tv. lið!
liðð!
dd. geleðje,
gileiðji
leiðj,
leiðji
si leiðju,
leiðjunð
mv. lið! zj. liðjantära,
liðjentäre
lv. liððsa ov. lêiðja öv. lið! vw. liðja,
liðje

Achterhed