louf

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
louf: e-n óngerdeil einer plantj.
DEZEN INGANK WEURT NOG BEOERDEILD
Op dit blaad sjteit teks in 't Hoeaglèmbörgsj, 'n kónsmatige taalnorm wo v'r 't gebroek van aafraoje. De gemeinsjap geit dees ingeng de kómmenden tied herzeen of wusje.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Lauf.

Zèlfstenjig naomswaordj

louf ó

  1. (Hoeaglèmbörgsj) E plat, greun ónderdeil einer plantj.
    Kied des se gei löjf in die gezichte kriegs.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval louf - löjfke - löjf - löjfkes -
èègedómsval loufs - löjfkes - löjf - löjfkes -
richtingsval louves - louveske - louvese - louveskes -
rèèksval louve - löjfke - löjf - löjfkes -
veurwèrpsval louf - löjfke - löjf - löjfkes -
achterval - - - -
oetroopsval - - - -
middelsval - - - -

Zèlfhed