luifel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

luifel m /lœ́i̯fel/

1. (boewkónde) 'n aafdaak det mit eine kantj ane boetekantj van e geboew vaszitj en anen angere kantj vrie hingk
2. 'n euverkapping of 'nen dook ane veurkantj van 'n tent of veur 'ne raam veur mieë besjötting te gaeve

Aafbraeking

• lui-fel

Verwantje wäörd

• louf, luif
• baldekien, hemel

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	luifel		luifele	luifelen
	IPA	/lœ́i̯fel/		/lœ́i̯fe̽le/	/lœ́i̯fe̽len/
dim.	sjrif	luifelke	luifelken	luifelkes
	IPA	/lœ́i̯fe̽l̥kʲe/	/lœ́i̯fe̽l̥kʲen/	/lœ́i̯fe̽l̥kʲes/	/lœ́i̯fe̽l̥kʲez/
dat.	sjrif	luifel		luifele	luifelen
	IPA	/lœ́i̯fel/		/lœ́i̯fe̽le/	/lœ́i̯fe̽len/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: lufel

Frans: marquise v, auvent m Ingels: awning Nederlandjs: luifel g

Pruus: Markise v Spaans: toldo m Zweeds: markis g