Naar inhoud springen

mankeren

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

mankeren /máŋ̊kərən/

  1. (neet-lemma) mannelike vorm inne kómparatief van mank (mit liaison)
Aafbraeking
  • man-ke-ren

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

mankeren /máŋ̊'kʲè:ren/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van mankere (mit liaison)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van mankere (mit liaison)
  3. (neet-lemma) infinitief van mankere (mit liaison)
Aafbraeking
  • man-ke-ren

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

mankeren /máŋ̊'kʲè:ren/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van mankere
Aafbraeking
  • man-ke-ren


Nederlandjs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

mankeren /maŋ.'ke:.rə(n)/

  1. mankere, óntbraeke, faele
Synoniem