miðja

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Internasjonalspellingslèmbörgsj

Oetspraok

  • IPA: /ˈmìˑjə/

Wèrkwaordj

miðja

  1. Mieje.

Voging

Voging ven g'm wèrkwaorje miðja
noetied dentied aanvogendje noetied aanvogendjen dentied
ich miðj,
miðje
ich meðj ich miðje,
miðjer
ich meðje,
meðjer
du midds du meðjs du miðje,
miðjer
du meðje,
meðjer
miðð,
mið,
midd
meðj miðje,
miðjer
meðje,
meðjer
ver miðje,
miðjen
ver meðje,
meðjen
ver miðje,
miðjen
ver meðje,
meðjen
ger mið ger með ger miðje,
miðjen
ger meðje,
meðjen
si miðje,
miðjen,
miðjenð
si meðje,
meðjen,
meðjenð
si miðje,
miðjen
si meðje,
meðjen
denaaftied bijjingswies deilwäörj
ich meiðj,
meiðji
ver meiðju,
meiðjun
iv. miðj! nd. miðjanð,
miðjenð
du meids ger meið,
mêiðð
tv. mið!
miðð!
dd. gemeðje,
gimeiðji
meiðj,
meiðji
si meiðju,
meiðjunð
mv. mið! zj. miðjantära,
miðjentäre
lv. miððsa ov. mêiðja öv. mið! vw. miðja,
miðje