Naar inhoud springen

miemert

Van Wiktionary

roeaj miemerte [2] aan 'n miemert [1]
'ne miemertestroek [1]
witte miemerte [2]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

miemert v /mí:mer̥t/

  1. (plantje) Ribes rubrum: 'ne stroek mit aetbaar roeaj toet greunsig witte bèsse
  2. (plantje) (aeteswaar) de aetbaar roeaj toet greunsig witte bès die aan 'n [1] grujtj
    Miemerte zeen get zoersig; wens te die inne jochert duis, mót dao sókker bie.
Aafbraeking
  • mie-mert
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif miemert miemertemiemerten
IPA /mí:mer̥t//mí:merd/ /mí:me̽r̥te//mí:me̽r̥ten/
dim. sjrif miemerkemiemerken miemerkes
IPA /mí:me̽r̥kʲe//mí:me̽r̥kʲen/ /mí:me̽r̥kʲes//mí:me̽r̥kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[2]

bewirk

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

miemert /mí:mer̥t/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van miemere
  2. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van miemere
Aafbraeking
  • mie-mert
Variaasje