Naar inhoud springen

mingtaofel

Van Wiktionary

'n mingtaofel

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

mingtaofel v /mɪ̀ŋ̊tɒ̀:fəl/

  1. e penieël worop me versjeie brónne van klanke toet ei gehieël kan mingen en ouch frequenties kan biestèlle
Aafbraeking
  • ming-tao-fel
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif mingtaofel mingtaofelemingtaofelen
IPA /mɪ̀ŋ̊tɒ̀:fəl/ /mɪ̀ŋ̊tɒ̀:fə̽lə//mɪ̀ŋ̊tɒ̀:fə̽lən/
dim. sjrif mingtäöfelkemingtäöfelken mingtäöfelkes
IPA /mɪ̀ŋ̊tœ̀:fə̽l̥kə//mɪ̀ŋ̊tœ̀:fə̽l̥kən/ /mɪ̀ŋ̊tœ̀:fə̽l̥kəs//mɪ̀ŋ̊tœ̀:fə̽l̥kəz/

In anger spraoke

[bewirk]