niekkel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

niekkel

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

niekkel ó /nikʲel/

  1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Ni en 't atoeamnómmer 28; 't is e griezig, zilverwit euvergangsmetaal det gebroek wuuert in legeringen en veur muntjstökker van te make
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief niekel.

Aafbraeking
  • niek-kel
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif niekkel
IPA /nikʲel/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif niekkel
IPA /nikʲel/

In anger spraoke[bewirk]