Naar inhoud springen

opdrachgaever

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

opdrachgaever m /ɒbdraʝ̊ɛ́:ver/

  1. emes dae opdrachte guuef aan emes anges, emes dae verplichtinge toet 't verrichte van werk opligk of werk aanbuudj taenge betaling
Aafbraeking
  • op-drach-gae-ver
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif opdrachgaever opdrachgaevers
IPA /ɒbdraʝ̊ɛ́:ver/ /ɒbdraʝ̊ɛ́:ver̥s//ɒbdraʝ̊ɛ́:verz/
dim. sjrif opdrachgaeverkeopdrachgaeverken opdrachgaeverkes
IPA /ɒbdraʝ̊ɛ́:ve̽r̥kʲe//ɒbdraʝ̊ɛ́:ve̽r̥kʲen/ /ɒbdraʝ̊ɛ́:ve̽r̥kʲes//ɒbdraʝ̊ɛ́:ve̽r̥kʲez/
dat. sjrif opdrachgaever opdrachgaevers
IPA /ɒbdraʝ̊ɛ́:ver/ /ɒbdraʝ̊ɛ́:ver̥s//ɒbdraʝ̊ɛ́:verz/

In anger spraoke

[bewirk]