Naar inhoud springen

opkrikke

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

opkrikke (Nederlands: opkrikken, opvijzelen)

Verveuging

krik op, krikde op, opgekrik


Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]
houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich krik get op mer ich krik get op det ich get opkrik ich höb get opgekrik
IPA /ɪç kr̥ɪkʲ çæd 'ɒp/ /mær‿ɪ̽ç kr̥ɪkʲ çæd 'ɒp/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd ɒpkr̥ɪkʲ/ /ɪç‿œ̽b ʝæd ɒpɣ̊əkr̥ɪkʲ/

opkrikke /ɒpkr̥ɪkʲe/

  1. (synoniem) (euvergenkelik) anger waord veur krikke
  2. (euvergenkelik) (euverdrechtelik) get det zich in slechte staot bevindj mitte franse slaag baetere
    Ich mót mie puntj veur Nederlandjs nag e bietjen opkrikke.
Aafbraeking
  • op-krik-ke
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif opkrik opkriks opkrik opkrikke opkrikken opkrik opkrikke opkrikken opkrikkendj
IPA /ɒpkr̥ɪkʲ//ɒpkr̥ɪgʲ/ /ɒpkr̥ɪks/ /ɒpkr̥ɪgʲz/ /ɒpkr̥ɪkʲ//ɒpkr̥ɪgʲ/ /ɒpkr̥ɪkʲe/ /ɒpkr̥ɪkʲen/ /ɒpkr̥ɪkʲ//ɒpkr̥ɪgʲ/ /ɒpkr̥ɪkʲe/ /ɒpkr̥ɪkʲen/ /ɒpkr̥ɪkʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif opkrikdje opkrikdjen opkrikdjes opkrikdje opkrikdjen opkrikdje opkrikdjen opkrikdje opkrikdjen opkrikdje opkrikdjen opgekrik
IPA /ɒpkr̥ɪgʲɟe/ /ɒpkr̥ɪgʲɟen/ /ɒpkr̥ɪgʲɟes/ /ɒpkr̥ɪgʲɟez/ /ɒpkr̥ɪgʲɟe/ /ɒpkr̥ɪgʲɟen/ /ɒpkr̥ɪgʲɟe/ /ɒpkr̥ɪgʲɟen/ /ɒpkr̥ɪgʲɟe/ /ɒpkr̥ɪgʲɟen/ /ɒpkr̥ɪgʲɟe/ /ɒpkr̥ɪgʲɟen/ /ɒpɣ̊əkr̥ɪkʲ//ɒpɣ̊əkr̥ɪgʲ/
gebi-jjendje wies sjrif krik op! krikke-v'r op kriktj op!
krik op!
IPA /kr̥ɪgʲ ɒp//kr̥ɪgʲ ɒb/ /kr̥ɪkʲever ɒp//kr̥ɪkʲever ɒb/ /kr̥ɪgʲɟ ɒp/
/kr̥ɪgʲ ɒp/
/kr̥ɪgʲɟ ɒb/
/kr̥ɪgʲ ɒb/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif opkrikke opkrikken opgekrik ó opkrikke opkrikken opkrikkentaere opkrikkentaeren opgekrikke opgekrikken
IPA /ɒpkr̥ɪkʲe/ /ɒpkr̥ɪkʲen/ /ɒpɣ̊əkr̥ɪkʲ//ɒpɣ̊əkr̥ɪgʲ/ /ɒpkr̥ɪkʲe/ /ɒpkr̥ɪkʲen/ /ɒpkr̥ɪkʲen̥'tɛ̀:re/ /ɒpkr̥ɪkʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɒpɣ̊əkr̥ɪkʲe/ /ɒpɣ̊əkr̥ɪkʲen/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

opkrikke ó /ɒpkr̥ɪkʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van opkrikke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • op-krik-ke

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif opkrikkeopkrikken
IPA /ɒpkr̥ɪkʲe//ɒpkr̥ɪkʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif opkrikkeopkrikken
IPA /ɒpkr̥ɪkʲe//ɒpkr̥ɪkʲen/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

opkrikke /ɒpkr̥ɪkʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van opkrikke (in naevezats)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van opkrikke (in naevezats)
Aafbraeking
  • op-krik-ke
Variaasje