opmaeker

Algemein Gesjreve Limburgs

Zelfsjtendig naamwaord

opmaeker m (Nederlands: verkwister)

• Mofers: opmae~ker (vormtechnisch; opmae~kers, opmae~kerke), verknoea\jer (semantisch; verknoea\jers, verknuue\jerke)

Verbuging

opmaekers, opmaekerke

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

opmaeker m /ɒpm̥ɛ́:kʲer/

1. emes dae d'n opmaak duit veur e drökwerk
2. emes dae zich net maak door zich te smienke
3. (zelje) emes dae get verbroek toet 't gans daodoorhaer is

Aafbraeking

• op-mae-ker

Samestèlling

• opmake + umlaut + -er

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	opmaeker		opmaekers
	IPA	/ɒpm̥ɛ́:kʲer/		/ɒpm̥ɛ́:kʲer̥s/	/ɒpm̥ɛ́:kʲerz/
dim.	sjrif	opmaekerke	opmaekerken	opmaekerkes
	IPA	/ɒpm̥ɛ́:kʲe̽r̥kʲe/	/ɒpm̥ɛ́:kʲe̽r̥kʲen/	/ɒpm̥ɛ́:kʲe̽r̥kʲes/	/ɒpm̥ɛ́:kʲe̽r̥kʲez/
dat.	sjrif	opmaeker		opmaekers
	IPA	/ɒpm̥ɛ́:kʲer/		/ɒpm̥ɛ́:kʲer̥s/	/ɒpm̥ɛ́:kʲerz/

In anger spraoke

[1]

• Nederlandjs: opmaker m