Naar inhoud springen

optèlling

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

optèlling v /ɒpté̞lɪŋ/

  1. (raekene) de hanjeling van 't optèlle, 'n raekenkundige opgaaf wo d'n oetbinjel gegaeve wuuert door twieë of mieë getalle biejein te doon toet ei getal
Aafbraeking
  • op-tèl-ling
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif optèlling optèllinge optèllingen
IPA /ɒpté̞lɪŋ/ /ɒpté̞lɪŋe/ /ɒpté̞lɪŋen/
dim. sjrif optèllingske optèllingsken optèllingskes
IPA /ɒpté̞lɪ̽ŋ̊skʲe/ /ɒpté̞lɪ̽ŋ̊skʲen/ /ɒpté̞lɪ̽ŋ̊skʲes/ /ɒpté̞lɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]