Naar inhoud springen

opvraeter

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

opvraeter m (Nederlands: opvreter)

Verbuging

opvraeters, opvraeterke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

opvraeter m /ɒpv̥r̥ɛ́:ter/

  1. emes dae get opvritj, emes dae aetes op 'n ónbesjoefdje meneer volstenjig wegwirk
Aafbraeking
  • op-vrae-ter
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif opvraeter opvraeters
IPA /ɒpv̥r̥ɛ́:ter/ /ɒpv̥r̥ɛ́:ter̥s//ɒpv̥r̥ɛ́:terz/
dim. sjrif opvraeterkeopvraeterken opvraeterkes
IPA /ɒpv̥r̥ɛ́:te̽r̥kʲe//ɒpv̥r̥ɛ́:te̽r̥kʲen/ /ɒpv̥r̥ɛ́:te̽r̥kʲes//ɒpv̥r̥ɛ́:te̽r̥kʲez/
dat. sjrif opvraeter opvraeters
IPA /ɒpv̥r̥ɛ́:ter/ /ɒpv̥r̥ɛ́:ter̥s//ɒpv̥r̥ɛ́:terz/