Naar inhoud springen

päöter

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

päöter m /pœ́:ter/

  1. (landjboew) (plantje) 'nen aerpel dae gebroek wuuert veure gróndj in te gaon, woroet nuuj aerpeleplantje kómme woraan óngere gróndj nuuj knolle grujje die me kan ouste
Aafbraeking
  • päö-ter
Synoniem
Samestèlling
Zagswies
  • Päöters zeen èrpel die wore gebroek veur in 't landj te paote; oet dees èrpel óntstaon nuuj aerpel die me dan kan ouste.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif päöter päöters
IPA /pœ́:ter/ /pœ́:ter̥s//pœ́:terz/
dim. sjrif päöterkepäöterken päöterkes
IPA /pœ́:ter̥kʲe//pœ́:ter̥kʲen/ /pœ́:ter̥kʲes//pœ́:ter̥kʲez/
dat. sjrif päöter päöters
IPA /pœ́:ter/ /pœ́:ter̥s//pœ́:terz/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

päöter /pœ́:tər/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van päötere
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van päötere
Aafbraeking
  • päö-ter