pantomiem

pantomiem

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

pantomiem v /pán̥to̽'mìm/

1. 'ne vorm van tenieël mit gezichsoetdrökkingen en gebare

Aafbraeking

• pan-to-miem

Aafleijinge

• pantomiemspeel, pantomiemspeelder

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	pantomiem		—
	IPA	/pán̥to̽'mìm/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: pantemiem

Frans: pantomime v Ieslandjs: látbragðsleikur m Ingels: pantomime Nederlandjs: pantomime g

Pruus: Pantomime v Spaans: pantomima v Zweeds: pantomim g