Naar inhoud springen

paplaepel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

paplaepel m (Nederlands: paplepel)

Verbuging

paplaepele, paplaepelke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

paplaepel m /papl̥ɛ́:pel/

  1. 'ne klèndere laepel veur e kindj mit pap te vore
Aafbraeking
  • pap-lae-pel
Samestèlling
Zagswies
  • emes get mitte paplaepel ingaeve: emes van kinjs aaf aan get mitgaeve

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif paplaepel paplaepelepaplaepelen
IPA /papl̥ɛ́:pel/ /papl̥ɛ́:pe̽le//papl̥ɛ́:pe̽len/
dim. sjrif paplaepelkepaplaepelken paplaepelkes
IPA /papl̥ɛ́:pe̽l̥kʲe//papl̥ɛ́:pe̽l̥kʲen/ /papl̥ɛ́:pe̽l̥kʲes//papl̥ɛ́:pe̽l̥kʲez/
dat. sjrif paplaepel paplaepelepaplaepelen
IPA /papl̥ɛ́:pel/ /papl̥ɛ́:pe̽le//papl̥ɛ́:pe̽len/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk