pikant

Algemein Gesjreve Limburgs

Bieveuglik naamwaord

pikant (Nederlands: pikant)

• Mofers: pika~nt (pika~nter, pika~ntste)

Verbuging

pikante m/v/p, pikanter, pikantste

Mofers

Bieveugelik naamwaord

Lemma

pikant /pí'kán̥t/

1. aangenaam prikkelendj veure tóng (gezag van smaak)
2. (euverdrechtelik) erotisch op 'n sjendalige meneer

   Van dem zeen nag get pikante foto's nao boete gekómme mit det vrouwmis.

Aafbraeking

• pi-kant

Verwantje wäörd

• heit

Verbuging

		inkelvaad					mieëvaad	predikatief
		mannelik		vrouwelik	ónziejig			geslechtelik		ónziejig
		radikaal	liaison		radikaal	liaison		radikaal	liaison	radikaal	liaison
positief	sjrif	pikante	pikanten	pikante	pikant		pikante	pikant		pikant
	IPA	/pí'kán̥tə/	/pí'kán̥tən/	/pí'kán̥tə/	/pí'kán̥t/	/pí'kánd/	/pí'kán̥tə/	/pí'kán̥t/	/pí'kánd/	/pí'kán̥t/	/pí'kánd/
kómparatief	sjrif	pikantere	pikanteren	pikanter	pikanter		pikanter	pikanter		pikantert
	IPA	/pí'kán̥tərə/	/pí'kán̥tərən/	/pí'kán̥tər/	/pí'kán̥tər/		/pí'kán̥tər/	/pí'kán̥tər/		/pí'kán̥tər̥t/	/pí'kán̥tərd/
superlatief	sjrif	pikantste	pikantsten	pikantste	pikantste		pikantste	pikantste		pikantste
	IPA	/pí'kán̥tstə/	/pí'kán̥tstən/	/pí'kán̥tstə/	/pí'kán̥tstə/		/pí'kán̥tstə/	/pí'kán̥tstə/		/pí'kán̥tstə/
partitief	sjrif									pikants
	IPA									/pí'kán̥ts/	/pí'kándz/

		inkelvaad	mieëvaad
flexieadverbiaal (positief)	sjrif	(wie) pikants (toe)	(wie) pikantj (geer)
	IPA	/wì: pí'kán̥ts tú:/	/wì: pí'káɲ̊c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal (kómparatief)	sjrif	(wie) pikanters (toe)	(wie) pikantertj (geer)
	IPA	/wì: pí'kán̥tər̥s tú:/	/wì: pí'kán̥tər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: pikant
• Frans: piquant
• Ingels: piquant
• Nederlandjs: pikant
• Pruus: pikant
• Spaans: picante

Biewaord

Neet-lemma

pikant /pí'kán̥t/

1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer

Aafbraeking

• pi-kant

Verbuging

		adverbiaal
		radikaal	liaison
positief	sjrif	pikant
	IPA	/pí'kán̥t/	/pí'kánd/
kómparatief	sjrif	pikanter
	IPA	/pí'kán̥tər/
superlatief	sjrif	pikantste
	IPA	/pí'kán̥tstə/