plekke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

plekke /pl̥ækʲe/

  1. (euvergenkelik) mit 'n sametrèkkendje stóf, wie liem, vasmake
  2. (óneuvergenkelik) vas blieve zitte
    Maak daen aanrèk 'ns zuver; mich blieve de henj d'raan plekke.
  3. (euvergenkelik) 'n bewirking make, wie oppe kómpjoeter, wobie geknipdje gegaeves of bestenj op 'n anger plaats waere neergezatj
Aafbraeking
  • plek-ke
Aafleijinge
Antoniem
Verwantje wäörd
Zagswies
  • blieve plekke: euverdreve lang op 'n plaats blieve (wie inne kefee)

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif plek pleks plek plekke plekken plek plekke plekken plekkendj
IPA /pl̥ækʲ/ /pl̥ægʲ/ /pl̥æks/ /pl̥ægz/ /pl̥ækʲ/ /pl̥ægʲ/ /pl̥ækʲe/ /pl̥ækʲen/ /pl̥ækʲ/ /pl̥ægʲ/ /pl̥ækʲe/ /pl̥ækʲen/ /pl̥ækʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif plekdje plekdjen plekdjes plekdje plekdjen plekdje plekdjen plekdje plekdjen plekdje plekdjen geplek
IPA /pl̥ægɟe/ /pl̥ægɟen/ /pl̥ægɟes/ /pl̥ægɟez/ /pl̥ægɟe/ /pl̥ægɟen/ /pl̥ægɟe/ /pl̥ægɟen/ /pl̥ægɟe/ /pl̥ægɟen/ /pl̥ægɟe/ /pl̥ægɟen/ /ɣə'pl̥ækʲ/ /ɣə'pl̥ægʲ/
gebi-jjendje wies sjrif plek! plekke-v'r plektj!
plek!
IPA /pl̥ækʲ/ /pl̥ægʲ/ /pl̥ækʲever/ /pl̥ækc/
/pl̥ækʲ/
/pl̥ægɟ/
/pl̥ægʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif plekke plekken geplek ó plekke plekken plekkentaere plekkentaeren geplekke geplekken
IPA /pl̥ækʲe/ /pl̥ækʲen/ /ɣə'pl̥ækʲ/ /ɣə'pl̥ægʲ/ /pl̥ækʲe/ /pl̥ækʲen/ /pl̥ækʲen̥'tɛ̀:re/ /pl̥ækʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'pl̥ækʲe/ /ɣə'pl̥ækʲen/


In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

plekke ó /pl̥ækʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van plekke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • plek-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif plekke plekken
IPA /pl̥ækʲe/ /pl̥ækʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif plekke plekken
IPA /pl̥ækʲe/ /pl̥ækʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

plekke /pl̥ækʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van plekke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van plekke
Aafbraeking
  • plek-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

plekke /pl̥ækʲe/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van plek
Aafbraeking
  • plek-ke