plekke

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

plekke (Nederlands: plakken, lijmen)

• Mofers: plekke (plek, plekdje, geplek)

Verveuging

plek, plekde, geplek

Mofers

Wirkwaord

Lemma

plekke /pl̥ækʲe/

1. (euvergenkelik) mit 'n sametrèkkendje stóf, wie liem, vasmake
2. (óneuvergenkelik) vas blieve zitte

   Maak daen aanrèk 'ns zuver; mich blieve de henj d'raan plekke.

3. (euvergenkelik) 'n bewirking make, wie oppe kómpjoeter, wobie geknipdje gegaeves of bestenj op 'n anger plaats waere neergezatj

Aafbraeking

• plek-ke

Aafleijinge

• plekker, plekkerd, plekkerig, plekkert, pleksel
• aafplekke, aaneinplekke, aanplekke, beplekke, euverplekke, inplekke, opplekke, sameplekke, toeplekke
• plekbandj, plekbook, plekiezer, plekkrach, plekplaaster, plekplaetje, plekplaoster

Antoniem

• [1,3] knippe

Verwantje wäörd

• plek
• liem, lieme

Zagswies

• blieve plekke: euverdreve lang op 'n plaats blieve (wie inne kefee)

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	plek		pleks		plek		plekke	plekken	plek		plekke	plekken	plekkendj
	IPA	/pl̥ækʲ/	/pl̥ægʲ/	/pl̥æks/	/pl̥ægz/	/pl̥ækʲ/	/pl̥ægʲ/	/pl̥ækʲe/	/pl̥ækʲen/	/pl̥ækʲ/	/pl̥ægʲ/	/pl̥ækʲe/	/pl̥ækʲen/	/pl̥ækʲeɲɟ/
vergangen tied	sjrif	plekdje	plekdjen	plekdjes		plekdje	plekdjen	plekdje	plekdjen	plekdje	plekdjen	plekdje	plekdjen	geplek
	IPA	/pl̥ægɟe/	/pl̥ægɟen/	/pl̥ægɟes/	/pl̥ægɟez/	/pl̥ægɟe/	/pl̥ægɟen/	/pl̥ægɟe/	/pl̥ægɟen/	/pl̥ægɟe/	/pl̥ægɟen/	/pl̥ægɟe/	/pl̥ægɟen/	/ɣə'pl̥ækʲ/	/ɣə'pl̥ægʲ/
gebi-jjendje wies	sjrif			plek!				plekke-v'r		plektj! plek!
	IPA			/pl̥ækʲ/	/pl̥ægʲ/			/pl̥ækʲever/		/pl̥ækc/ /pl̥ækʲ/	/pl̥ægɟ/ /pl̥ægʲ/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	plekke	plekken	geplek ó		plekke	plekken	plekkentaere		plekkentaeren		geplekke		geplekken
	IPA	/pl̥ækʲe/	/pl̥ækʲen/	/ɣə'pl̥ækʲ/	/ɣə'pl̥ægʲ/	/pl̥ækʲe/	/pl̥ækʲen/	/pl̥ækʲen̥'tɛ̀:re/		/pl̥ækʲen̥'tɛ̀:ren/		/ɣə'pl̥ækʲe/		/ɣə'pl̥ækʲen/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: plekke

Frans: coller(fr:) Ingels: paste(en:), glue Koreaans: 붙다(ko:) Nederlandjs: plakken, kleven

Pruus: kleben, kleistern Spaans: pegar Zweeds: klistra

[2]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: plekke

Ingels: stick(en:) Japans: 粘りつく(ja:) Louisianacreool: collé(lou:)

Nederlandjs: plakken, kleven Pruus: kleben

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

plekke ó /pl̥ækʲe/

1. (gerundium) gerundium II van plekke
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• plek-ke

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	plekke	plekken	—
	IPA	/pl̥ækʲe/	/pl̥ækʲen/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	plekke	plekken	—
	IPA	/pl̥ækʲe/	/pl̥ækʲen/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

plekke /pl̥ækʲe/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van plekke
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van plekke

Aafbraeking

• plek-ke

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

plekke /pl̥ækʲe/

1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van plek

Aafbraeking

• plek-ke