Naar inhoud springen

plenken

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

plenken /pl̥ǽŋ̊kʲen/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van plenke
Aafbraeking
  • plen-ken

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

plenken /pl̥ǽŋ̊kʲen/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van plenke (mit liaison)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van plenke (mit liaison)
  3. (neet-lemma) infinitief van plenke (mit liaison)
Aafbraeking
  • plen-ken

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

plenken /pl̥æ̀n̥kʲen/

  1. (neet-lemma) vorm innen diminutief van plan (mit liaison)
Aafbraeking
  • plen-ken

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

plenken /pl̥ǽŋ̊kʲen/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van plenke
Aafbraeking
  • plen-ken