Naar inhoud springen

prelien

Van Wiktionary

prelien [1]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

prelien v /pr̥ə'lì:n ~ pr̥ə'lìn/

  1. (aeteswaar) 'ne kraem van sjókkelaat en'n vlujstóf (wie slaagroum), meis gebroek veur get mit te völle
  2. (aeteswaar) (euverdrechtelik) 'n bónbón gevöldj mit [1]
Aafbraeking
  • pre-lien
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif prelien prelieneprelienen
IPA /pr̥ə'lì:n/ /pr̥ə'lì:ne//pr̥ə'lì:nen/
dim. sjrif prelienkeprelienken prelienkes
IPA /pr̥ə'lì:n̥kʲe//pr̥ə'lì:n̥kʲen/ /pr̥ə'lì:n̥kʲes//pr̥ə'lì:n̥kʲez/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif prelien preliens
IPA /pr̥ə'lì:n/ /pr̥ə'lì:n̥s//pr̥ə'lì:nz/
dim. sjrif prelienkeprelienken prelienkes
IPA /pr̥ə'lì:n̥kʲe//pr̥ə'lì:n̥kʲen/ /pr̥ə'lì:n̥kʲes//pr̥ə'lì:n̥kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]