Naar inhoud springen

pupsouge

Van Wiktionary

emes mit pupsouge

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

pupsouge mv /pøbzɒ́u̯ɣə/

  1. 'n duuster verkluuering anen óngerkantj vanne ouge, meis door 'n ophuiping van vèt of vóch, of door 'n óntstaeking
Aafbraeking
  • pups-ou-ge
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif pupsougepupsougen
IPA /pøbzɒ́u̯ɣə//pøbzɒ́u̯ɣən/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk