Naar inhoud springen

raaklien

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

raaklien v /rá:kl̥ì:n/

  1. de rechte lien die op 't raakpuntj dezelvendje richting haet es de króm lien op det puntj
  2. 'n euvereinkóms tösse twieë of mieë pertieje (meis gezag euver 'n meining)
Aafbraeking
  • raak-lien
Synoniem
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif raaklien raaklieneraaklienen
IPA /rá:kl̥ì:n/ /rá:kl̥í:ne//rá:kl̥í:nen/
dim. sjrif raaklienkeraaklienken raaklienkes
IPA /rá:kl̥ì:n̥kʲe//rá:kl̥ì:n̥kʲen/ /rá:kl̥ì:n̥kʲes//rá:kl̥ì:n̥kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]