raekening

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

raekening v /rɛ́:kʲe̽nɪŋ/

  1. de optèlsom van e bedraag det nag betaaldj mót waere
  2. de priesopgaaf van geleverde geujer of verrichdje deenste
  3. (synoniem) anger waord veur bankraekening
Aafbraeking
  • rae-ke-ning
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling
Zagswies
  • Die raekening steit nag te krejje: Die raekening is nanneet betaaldj gewore.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif raekening raekeninge raekeningen
IPA /rɛ́:kʲe̽nɪŋ/ /rɛ́:kʲe̽nɪŋe/ /rɛ́:kʲe̽nɪŋen/
dim. sjrif raekeningske raekeningsken raekeningskes
IPA /rɛ́:kʲe̽nɪ̽ŋ̊skʲe/ /rɛ́:kʲe̽nɪ̽ŋ̊skʲen/ /rɛ́:kʲe̽nɪ̽ŋ̊skʲes/ /rɛ́:kʲe̽nɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]