raepel

'ne raepel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

raepel m /rɛ́:pel/

1. (landjboew) e boerewirktuug mit tenj wie 'ne kamb det gebroek wuuert veur zäöj en zaodböl van vlas eweg te haole

Aafbraeking

• rae-pel

Aafleijinge

• raepele

Verwantje wäörd

• vlasbraeker

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	raepel		raepele	raepelen
	IPA	/rɛ́:pel/		/rɛ́:pe̽le/	/rɛ́:pe̽len/
dim.	sjrif	raepelke	raepelken	raepelkes
	IPA	/rɛ́:pe̽l̥kʲe/	/rɛ́:pe̽l̥kʲen/	/rɛ́:pe̽l̥kʲes/	/rɛ́:pe̽l̥kʲez/
dat.	sjrif	raepel		raepele	raepelen
	IPA	/rɛ́:pel/		/rɛ́:pe̽le/	/rɛ́:pe̽len/

In anger spraoke

• Frans: drège v
• Ingels: ripple
• Nederlandjs: repel g, vlaskam g
• Pruus: Riffel m, Riffelkamm m
• Zweeds: frörepa g

Wirkwaord

Neet-lemma

raepel /rɛ́:pel/

1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van raepele
2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van raepele

Aafbraeking

• rae-pel