rakel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rakel m /rá:kəl/

  1. e wirktuug inne vorm van 'ne wèsser womit ink door 'ne zeefraam gedrök wuuert
Aafbraeking
  • ra-kel

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rakel rakele rakelen
IPA /rá:kəl/ /rá:kə̽lə/ /rá:kə̽lən/
dim. sjrif raekelke raekelken raekelkes
IPA /rɛ́:kʲel̥kʲe/ /rɛ́:kʲel̥kʲen/ /rɛ́:kʲel̥kʲes/ /rɛ́:kʲel̥kʲez/
dat. sjrif rakel rakele rakelen
IPA /rá:kəl/ /rá:kə̽lə/ /rá:kə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]