Naar inhoud springen

rangsjikking

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

rangsjikking v /ràŋ̊ʃɪkʲɪŋ/

  1. de hanjeling van 't op 'n geranzjeerdje volgrie bringe van get
  2. (euverdrechtelik) get det m'n op 'n geranzjeerdje volgrie gebrach haet
Aafbraeking
  • rang-sjik-king
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rangsjikking rangsjikkingerangsjikkingen
IPA /ràŋ̊ʃɪkʲɪŋ/ /ràŋ̊ʃɪkʲɪŋe//ràŋ̊ʃɪkʲɪŋen/
dim. sjrif rangsjikkingskerangsjikkingsken rangsjikkingskes
IPA /ràŋ̊ʃɪkʲɪ̽ŋ̊skʲe//ràŋ̊ʃɪkʲɪ̽ŋ̊skʲen/ /ràŋ̊ʃɪkʲɪ̽ŋ̊skʲes//ràŋ̊ʃɪkʲɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]