ransoenbón

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ransoenbón v /rán̥'sú:nbʊ̀n/

  1. 'n bón womit m'n 'n persuuenlik aangeweze porsie van e bepirk good kan kriege (meis van aeteswaar)
Aafbraeking
  • ran-soen-bón
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ransoenbón ransoenbónne ransoenbónnen
IPA /rán̥'sú:nbʊ̀n/ /rán̥'sú:nbʊ́nə/ /rán̥'sú:nbʊ́nən/
dim. sjrif ransoenbunke ransoenbunken ransoenbunkes
IPA /rán̥'sú:nbø̀n̥kə/ /rán̥'sú:nbø̀n̥kən/ /rán̥'sú:nbø̀n̥kəs/ /rán̥'sú:nbø̀n̥kəz/

In anger spraoke[bewirk]