rareteit

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rareteit v /rà:rətɛ́i̯t/

  1. de eigesjap det get raar (zeldjzaam of sjaars) is
  2. (euverdrechtelik) e veurwerp det raar (zeldjzaam of sjaars) is
    Zónne gesjiljerdje kas is 'n rareteit.
Aafbraeking
  • ra-re-teit
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rareteit rareteite rareteiten
IPA /rà:rətɛ́i̯t/ /rà:rətɛ́i̯d/ /rà:rətɛ́i̯te/ /rà:rətɛ́i̯ten/
dim. sjrif rareteitje rareteitjen rareteitjes
IPA /rà:rətɛ́i̯ce/ /rà:rətɛ́i̯cen/ /rà:rətɛ́i̯ces/ /rà:rətɛ́i̯cez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]