Naar inhoud springen

ritsbeitel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

ritsbeitel m (Nederlands: ritsbeitel)

Verbuging

ritsbeitele, ritsbeitelke


'nen iezere ritsbeitel

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

ritsbeitel m /rɪdzbɛ́i̯tel/

  1. 'ne beitel mit 'ne spits toeloupendje puntj dae gebroek wuuert veur smaal grove te maken in metaal of stein
Aafbraeking
  • rits-bei-tel
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ritsbeitel ritsbeiteleritsbeitelen
IPA /rɪdzbɛ́i̯tel/ /rɪdzbɛ́i̯te̽le//rɪdzbɛ́i̯te̽len/
dim. sjrif ritsbeitelkeritsbeitelken ritsbeitelkes
IPA /rɪdzbɛ́i̯te̽l̥kʲe//rɪdzbɛ́i̯te̽l̥kʲen/ /rɪdzbɛ́i̯te̽l̥kʲes//rɪdzbɛ́i̯te̽l̥kʲez/
dat. sjrif ritsbeitel ritsbeiteleritsbeitelen
IPA /rɪdzbɛ́i̯tel/ /rɪdzbɛ́i̯te̽le//rɪdzbɛ́i̯te̽len/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk