roeffel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

roeffel m /rufəl/

  1. (meziek) 'n rits flot nao einanger kómmendje slaeg op 'n tróm
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief roefel.

Aafbraeking
  • roef-fel
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif roeffel roeffele roeffelen
IPA /rufəl/ /rufə̽lə/ /rufə̽lən/
dim. sjrif ruuffelke ruuffelken ruuffelkes
IPA /rʉ̜fə̽l̥kʲe/ /rʉ̜fə̽l̥kʲen/ /rʉ̜fə̽l̥kʲes/ /rʉ̜fə̽l̥kʲez/
dat. sjrif roeffel roeffele roeffelen
IPA /rufəl/ /rufə̽lə/ /rufə̽lən/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

roeffel /rʊ́fəl/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van roeffele
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van roeffele
Aafbraeking
  • roef-fel