rouf

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rouf m /rɒ̀u̯f/

  1. de hanjeling van 't rouve
Raod

Dit waord wuuert veural gebroek wie aangegaeven inne zagswies.

Aafbraeking
  • rouf
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd
Zagswies
  • oppe rouf zeen: op proeaj jage (gezag van roufdere)

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rouf rouve rouven
IPA /rɒ̀u̯f/ /rɒ̀u̯və/ /rɒ̀u̯vən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif rouf rouve rouven
IPA /rɒ̀u̯f/ /rɒ̀u̯və/ /rɒ̀u̯vən/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

rouf /rɒ̀u̯f/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van rouve
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van rouve
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van rouve
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van rouve
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van rouve
Aafbraeking
  • rouf
Synoniem