Naar inhoud springen

roumig

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Bieveuglik naamwaord

[bewirk]

roumig (Nederlands: romig)

Verbuging

roumige m/v/p, roumiger, roumigste


Mofers

[bewirk]

Bieveugelik naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

roumig /rɒ̀u̯mɪç/

  1. roum es ingrediënt höbbendj
  2. aanveulendj of smakendj wie roum
Aafbraeking
  • rou-mig
Variaasje
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif roumige roumigen roumige roumig roumige roumig roumig
IPA /rɒ̀u̯mɪʝe/ /rɒ̀u̯mɪʝen/ /rɒ̀u̯mɪʝe/ /rɒ̀u̯mɪç//rɒ̀u̯mɪʝ/ /rɒ̀u̯mɪʝe/ /rɒ̀u̯mɪç//rɒ̀u̯mɪʝ/ /rɒ̀u̯mɪç//rɒ̀u̯mɪʝ/
kómparatief sjrif roumigere roumigeren roumiger roumiger roumiger roumiger roumigert
IPA /rɒ̀u̯mɪʝərə/ /rɒ̀u̯mɪʝərən/ /rɒ̀u̯mɪʝər/ /rɒ̀u̯mɪʝər/ /rɒ̀u̯mɪʝər/ /rɒ̀u̯mɪʝər/ /rɒ̀u̯mɪʝər̥t/ /rɒ̀u̯mɪʝərd/
superlatief sjrif roumigste roumigsten roumigste roumigste roumigste roumigste roumigste
IPA /rɒ̀u̯mɪçste/ /rɒ̀u̯mɪçsten/ /rɒ̀u̯mɪçste/ /rɒ̀u̯mɪçste/ /rɒ̀u̯mɪçste/ /rɒ̀u̯mɪçste/ /rɒ̀u̯mɪçste/
partitief sjrif roumigs
IPA /rɒ̀u̯mɪçs/ /rɒ̀u̯mɪʝz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) roumigs (toe) (wie) roumig (geer)
IPA /wì: rɒ̀u̯mɪçs tú:/ /wì: rɒ̀u̯mɪç ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) roumigers (toe) (wie) roumigertj (geer)
IPA /wì: rɒ̀u̯mɪʝər̥s tú:/ /wì: rɒ̀u̯mɪʝər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk

Biewaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

roumig /rɒ̀u̯mɪç/

  1. (neet-lemma) op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • rou-mig

Verbuging

[bewirk]
adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif roumig
IPA /rɒ̀u̯mɪç//rɒ̀u̯mɪʝ/
kómparatief sjrif roumiger
IPA /rɒ̀u̯mɪɣər/
superlatief sjrif roumigste
IPA /rɒ̀u̯mɪçste/