Naar inhoud springen

rumpel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

rumpel m (Nederlands: rimpel)

Varrejasie
Verbuging

rumpels/rumpele, rumpelke


e vrouwmis mit rumpelen in 't gezich

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

rumpel m /rǿm̥pəl/

  1. (liefdeil) 'n óndepe vaaj of golving, veural oppe hoed van luuj
Aafbraeking
  • rum-pel
Verwantje wäörd
Zagswies
  • ein en al rumpel zeen: hieël väöl rumpelen höbbe (veural in 't gezich)

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rumpel rumpelerumpelen
IPA /rǿm̥pəl/ /rǿm̥pə̽lə//rǿm̥pə̽lən/
dim. sjrif rumpelkerumpelken rumpelkes
IPA /rǿm̥pə̽l̥kə//rǿm̥pə̽l̥kən/ /rǿm̥pə̽l̥kəs//rǿm̥pə̽l̥kəz/
dat. sjrif rumpel rumpelerumpelen
IPA /rǿm̥pəl/ /rǿm̥pə̽lə//rǿm̥pə̽lən/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: rumpel