söbstantief

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lèmbörgsj

Oetspraok

Zèlfstenjig naomswaordj

söbstantief ó

  1. (Hoeaglèmbörgsj) E waordj det e dink, 'n zaak ódder 'nen haerstandj aanduudj, in get spräök veuraafgegange dórch e leidjwaordj.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval söbstantief zöbstantief söbstantiefke zöbstantiefke söbstantiever zöbstantiever söbstantiefkes zöbstantiefkes
èègedómsval söbstantiefs zöbstantiefs söbstantiefkes zöbstantiefkes söbstantiever zöbstantiever söbstantiefkes zöbstantiefkes
richtingsval söbstantieves zöbstantieves söbstantieveske zöbstantieveske söbstantievese zöbstantievese söbstantieveskes zöbstantieveskes
rèèksval söbstantieve zöbstantieve söbstantiefke zöbstantiefke söbstantiever zöbstantiever söbstantiefkes zöbstantiefkes
veurwèrpsval söbstantief zöbstantief söbstantiefke zöbstantiefke söbstantiever zöbstantiever söbstantiefkes zöbstantiefkes
achterval
oetroopsval
middelsval

Zèlfhed