Naar inhoud springen

sjötting

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

sjötting v (Nederlands: schutting)

Verbuging

sjöttinge, —


'n houtere sjötting

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

sjötting v /ʃœtɪŋ/

  1. 'n toe aafsjeijing tösse twieë stökker landj (wie tösse twieë häöf), meis gemaak van hout of petón
Aafbraeking
  • sjöt-ting
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjötting sjöttingesjöttingen
IPA /ʃœtɪŋ/ /ʃœtɪŋe//ʃœtɪŋen/
dim. sjrif sjöttingskesjöttingsken sjöttingskes
IPA /ʃœtɪ̽ŋ̊skʲe//ʃœtɪ̽ŋ̊skʲen/ /ʃœtɪ̽ŋ̊skʲes//ʃœtɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk