Naar inhoud springen

sjientaengestèlling

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

sjientaengestèlling v /ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪŋ/

  1. 'n bewaering die zichzelf liek taenge te spraeke die allein waor kan zeen wen die det neet is of angestróm
Aafbraeking
  • sjien-tae-nge-stèl-ling
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjientaengestèlling sjientaengestèllingesjientaengestèllingen
IPA /ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪŋ/ /ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪŋe//ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪŋen/
dim. sjrif sjientaengestèllingskesjientaengestèllingsken sjientaengestèllingskes
IPA /ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪ̽ŋ̊skʲe//ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪ̽ŋ̊skʲen/ /ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪ̽ŋ̊skʲes//ʃí:n̥tɛ́:ŋesté̞lɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]