sjoeffel
Mofers
[bewirk]Zelfstenjig naamwaord
[bewirk]Lemma
[bewirk]sjoeffel v /ʃufəl/
- (gesjieër) e wirktuug mit e platligkendj, sjerp, iezere (of staole) mets det vas zitj aan 'ne (meis houtere) steel det me veuroet stuuetj veur ónkroed los te kriegen oete aerd
- Raod
Lèt op! Bakkes sjrief sjoefel.
- Aafbraeking
- sjoef-fel
- Aafleijinge
- Verwantje wäörd
Verbuging
[bewirk]| inkelvaad | mieëvaad | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | ||
| nom. | sjrif | sjoeffel | sjoeffele | sjoeffelen | |
| IPA | /ʃufəl/ | /ʃufə̽lə/ | /ʃufə̽lən/ | ||
| dim. | sjrif | sjuuffelke | sjuuffelken | sjuuffelkes | |
| IPA | /ʃʉ̜fə̽l̥kʲe/ | /ʃʉ̜fə̽l̥kʲen/ | /ʃʉ̜fə̽l̥kʲes/ | /ʃʉ̜fə̽l̥kʲez/ | |
In anger spraoke
[bewirk]| bewirk |
- Algemein Gesjreve Limbörgs: sjóffel
- Frans: sarclage m
- Ingels: weeder, hoe, scuffle
- Nederlandjs: schoffel g
- Pruus: Schuffel v
Wirkwaord
[bewirk]Neet-lemma
[bewirk]sjoeffel /ʃufəl/
- (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van sjoeffele
- (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van sjoeffele
- Aafbraeking
- sjoef-fel