Naar inhoud springen

spange

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

spange /spáŋə/

  1. (euvergenkelik) get vasmake mit 'n spang
Aafbraeking
  • spang-e
Aafleijinge
Samestèlling

Verveuging

[bewirk]
ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif spang spangs spangk spange spangen spangtj spange spangen spangendj
IPA /spàŋ/ /spàŋ̊s/ /spàŋz/ /spàŋ̊k/ /spàŋg/ /spáŋə/ /spáŋən/ /spàŋ̊c/ /spàŋɟ/ /spáŋə/ /spáŋən/ /spáŋəɲɟ/
vergangen tied sjrif spangdje spangdjen spangdjes spangdje spangdjen spangdje spangdjen spangdje spangdjen spangdje spangdjen gespangk
IPA /spàŋɟə/ /spàŋɟən/ /spàŋɟəs/ /spàŋɟəz/ /spàŋɟə/ /spàŋɟən/ /spàŋɟə/ /spàŋɟən/ /spàŋɟə/ /spàŋɟən/ /spàŋɟə/ /spàŋɟən/ /ɣə'spàŋg/
gebi-jjendje wies sjrif spang! spange-v'r spangtj!
IPA /spàŋ/ /spáŋəvər/ /spàŋ̊c/ /spàŋɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif spange spangen gespang ó spange spangen spangentaere spangentaeren gespange gespangen
IPA /spáŋə/ /spáŋən/ /ɣə'spàŋ/ /spáŋə/ /spáŋən/ /spáŋən̥'tɛ̀:re/ /spáŋən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'spáŋə/ /ɣə'spáŋən/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

spange ó /spáŋə/

  1. (gerundium) gerundium II van spange
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • spang-e

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif spangespangen
IPA /spáŋə//spáŋən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif spangespangen
IPA /spáŋə//spáŋən/

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

spange /spáŋə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van spange
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van spange
Aafbraeking
  • spang-e

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

spange /spáŋə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van spang
Aafbraeking
  • spang-e