Naar inhoud springen

spit

Van Wiktionary

Nederlandjs

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

spit ó /spɪt/

  1. speet

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
nom.: spitspeten
spitten
dim.: spitje
speetje
spitjes
speetjes

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

spit ó /spɪt/

  1. rögkesjeut
Zagswies
  • spit in de rug hebben: de krieëmer inne rögk höbbe