stèr

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
stèr: 'n hieëmelskaom.

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Doetsje es *stirnaz.

Zèlfstenjig naomswaordj

stèr m (aadspraok: w)

  1. (Hoeaglèmbörgsj) 'n Hieëmelskaom, 'ne gaasból dae leech oetzèndj dórch kèrnsmöltjing.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) Emes dae bekèndj is.
  3. (Hoeaglèmbörgsj) 'n Óngersjèjjing ven verdeenste.
  4. (Hoeaglèmbörgsj) 't Teike * det me broek óm örges haer tö verwieze.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval stèr(n) - stèrneke - stèrner - stèrnekes -
èègedómsval stèrnès - stèrnekes - stèrner - stèrnekes -
richtingsval stèrnes - stèrneske - stèrnese - stèrneskes -
rèèksval stèrne - stèrneke - stèrner - stèrnekes -
veurwèrpsval stèrn - stèrneke - stèrner - stèrnekes -
achterval stèrner - stèrneker - stèrner - stèrneker -
oetroopsval
middelsval

Zèlfhed