stoeate

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stoeate /stùä̯tə/

  1. (euvergenkelik) mit 'ne korte, flotte en gerichdje bewaeging taenge get op duje
  2. (euvergenkelik) (reflexief) per óngelök mit e liefdeil taenge get [1]
    Tju, mich sungeltj daen erm; ich höb mich 't lektrisknuupke gestoeate.
  3. (óneuvergenkelik) (euverdrechtelik) oppernuuj de speelkaart minge
    Väöl luuj höbbe mote mit kaarte te stoeate, mer eigentlik is det gaar zoea lestig neet.
Aafbraeking
  • stoea-te
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • bótter stoeate: 't mèlkvèt vanne mèlk laote kluntjere toet bótter door te blieve stoeate ("karnen"), det dieëje de boereluuj nag toet inne fieftiger jaore
  • emes veure kop stoeate
  • e dink/werk meh get veure vot stoeate: e werk te flot en sónger kwaliteit oetveure
  • zich örges op stoeate
    Stoeat tich meh neet op det lektrisknuupke.
  • zich de kop stoeate

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif stoeat stuuets stuuetj stoeate stoeaten stoeatj stoeate stoeaten stoeatendj
IPA /stùä̯t/ /stùä̯d/ /stʉ̜̀ɛ̯̈ts/ /stʉ̜̀ɛ̯̈dz/ /stʉ̜̀ɛ̯̈c/ /stʉ̜̀ɛ̯̈ɟ/ /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /stùä̯c/ /stùä̯ɟ/ /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /stùä̯təɲɟ/
vergangen tied sjrif steet steets steet stete steten steetj stete steten gestoeate gestoeaten
IPA /stè:t/ /stè:d/ /stè:ts/ /stè:dz/ /stè:t/ /stè:d/ /stè:te/ /stè:ten/ /stè:c/ /stè:ɟ/ /stè:te/ /stè:ten/ /ɣə'stùä̯tə/ /ɣə'stùä̯tən/
kónjunktief sjrif stoot stoots stoot stote stoten stootj stote stoten
IPA /stò:t/ /stò:d/ /stò:ts/ /stò:dz/ /stò:t/ /stò:d/ /stò:tə/ /stò:tən/ /stò:c/ /stò:ɟ/ /stò:tə/ /stò:tən/
gebi-jjendje wies sjrif stoeat! stoeate-v'r stoeatj!
IPA /stùä̯t/ /stùä̯d/ /stùä̯təvər/ /stùä̯c/ /stùä̯ɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif stoeate stoeaten gestoeat ó stoeate stoeaten stoeatentaere stoeatentaeren gestoeate gestoeaten
IPA /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /ɣə'stùä̯t/ /ɣə'stùä̯d/ /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /stùä̯tən̥'tɛ̀:re/ /stùä̯tən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'stùä̯tə/ /ɣə'stùä̯tən/
Raod

De kónjunktief wuuert allewiel ouch gebroek es 'nen algemeine vergangen tied. Daoboete wuuert 't wirkwaord bie e gooddeil spraekers allewiel zwaak (lèt op: Bakkes sjrief stoeadje veur stoeatdje):

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif stoeat stoeats stoeatj stoeate stoeaten stoeatj stoeate stoeaten stoeatendj
IPA /stùä̯t/ /stùä̯d/ /stùä̯ts/ /stùä̯dz/ /stùä̯c/ /stùä̯ɟ/ /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /stùä̯c/ /stùä̯ɟ/ /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /stùä̯təɲɟ/
vergangen tied sjrif stoeatdje stoeatdjen stoeatdjes stoeatdje stoeatdjen stoeatdje stoeatdjen stoeatdje stoeatdjen stoeatdje stoeatdjen gestoeatj
IPA /stùä̯ɟə/ /stùä̯ɟən/ /stùä̯ɟəs/ /stùä̯ɟəz/ /stùä̯ɟə/ /stùä̯ɟən/ /stùä̯ɟə/ /stùä̯ɟən/ /stùä̯ɟə/ /stùä̯ɟən/ /stùä̯ɟə/ /stùä̯ɟən/ /ɣə'stùä̯c/ /ɣə'stùä̯ɟ/
gebi-jjendje wies sjrif stoeat! stoeate-v'r stoeatj!
IPA /stùä̯t/ /stùä̯d/ /stùä̯təvər/ /stùä̯c/ /stùä̯ɟ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif stoeate stoeaten gestoeat ó stoeate stoeaten stoeatentaere stoeatentaeren gestoeate gestoeaten
IPA /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /ɣə'stùä̯t/ /ɣə'stùä̯d/ /stùä̯tə/ /stùä̯tən/ /stùä̯tən̥'tɛ̀:re/ /stùä̯tən̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'stùä̯tə/ /ɣə'stùä̯tən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

stoeate ó /stùä̯tə/

  1. (gerundium) gerundium II van stoeate
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • stoea-te

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif stoeate stoeaten
IPA /stùä̯tə/ /stùä̯tən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif stoeate stoeaten
IPA /stùä̯tə/ /stùä̯tən/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stoeate /stùä̯tə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van stoeate
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van stoeate
Aafbraeking
  • stoea-te

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

stoeate /stùä̯tə/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van blaos
Aafbraeking
  • stoea-te